کری زد تا وانمود کند صدای زنگ ساعت نشنیدی و آبروی دزد نریختی !!دزد به جهت جمعی خاطر به عالم سخن به گفت :عالم به گوش خود اشارت برفتی که ÷ر آواز گوی ! دزد که به خیال کر بودن عالم آسوده خاطر بگشت ساعت را ببرد !عالم شب به خواب دید که "از ساعه به ساعتی نجات یافتی ! چون آبروی میهمان نریختی اگر چه دزد بود .